Zondag 18 maart

De vrouwelijke helft van de familie Koelfat is de hele ochtend in de weer geweest met het bereiden van een maaltijd voor deze bijzondere dag. Opvallend: de dode kip werd in stukken gehakt, de poten gaan ook in de pan. Echt GROTE pannen. Gekookt wordt er niet alleen op het gasfornuis maar ook op vuur. We hebben weer eens heel veel gegeten. We zijn letterlijk volgepropt. Pff.

Zaterdag 17 maart

Dit weekend staat in het teken van een bezoek aan de familie Koelfat. Zondag zijn opa en oma 40 jaar getrouwd en dat wordt ook zondags gevierd waar wij voor zijn uitgenodigd. Kleindochter Amrita vroeg ons de vorige keer al of wij bleven slapen, dus dit leek ons het ideale moment voor een logeerpartijtje. Op de planning voor de zaterdag stond een bezoek aan de Colakreek. Hier zijn we helaas niet geweest, omdat volgens de familie Koelfat de kreek gesloten was (?). Wat we wel gedaan hebben, is een bezoek brengen aan Lelydorp, een klein plaatsje met vooral eethuisjes, waar Amrita ons weer eens probeerde vol te stoppen met eten. Na Lelydorp zijn we langs een vriendin van Amrita gegaan en hebben daar even wat gedronken, daarna terug naar de Verlengde Mijnzorgweg nr. 19. Tot onze grote ‘verbazing/schrik’ was de hond zo ontdeugend om er met de sandaal van Suzanne vandoor te gaan. Een lange zoektocht volgde, waarna ik het uiteindelijk terugvond in een rioolbuis (sloot, schoon). Nog gewandeld (2x 3km). Daarna gewacht totdat de desbetreffende vriendin zou bellen, om uit te gaan, niet gebeurd, dus op een gegeven moment gaan slapen.

’s Ochtends op de centrale markt een badlaken (15 srd) voor Suzanne gekocht, en 2 kleine handdoekjes (2x 1 srd) voor onze voeten. De bus richting Lelydorp kost 2,50 srd voor ons beiden. Een stuk goedkoper dan de taxi (20 srd).

Vrijdag 16 maart 2007

We vonden het nodig tijd worden voor een schoonmaakronde door ons huisje. Daarom hebben we eerst in de supermarkt de nodige schoonmaakspulletjes gekocht. Na onze sopronde hebben we lekker in de hangmat gehangen. ’s Middags nog een tijdje met onze huisgenote Jolien van boven zitten kletsen. Zij blijft in totaal een jaar in Paramaribo en loopt stage in een aids-tehuis. Het is nu ook definitief rond dat wij in dit appartementje kunnen blijven.

De andere huisgenoten (wonen boven ons) zijn Lisanne en Maartje: lopen stage in het ziekenhuis, Christiaan: leraar, sinds 11 maart weer weg, omdat er een nieuwe meisje komt (zondag 18 maart gekomen) en Belg Joris, hij loopt stage bij een radiozender.

De Ware Tijd

Vandaag zijn we langsgeweest bij De Ware Tijd om ons voor te stellen. Wat we tot nu toe weten, is dat we of op de binnenland en anders op de cultuurredactie komen te werken J. De werktijden zijn ongeveer van 9.00 tot 16.00 en ’s middags van 14.00 tot 21.00 uur. En af en toe avond- en weekenddiensten. Wat het uiteindelijk wordt, weten we vanaf 2 april! Op de krant hebben ze trouwens AIRCO!!!

Fietstocht door het Commewijne district

Het is trouwens niet zo dat we nu alleen nog maar in de hangmat hangen hoor. De afgelopen twee dagen zijn we zeer actief geweest door een fietstocht te maken door het Commewijne district. Dit ligt aan de andere kant van de Suriname-rivier (dus tegenover Paramaribo). Met een bootje hebben we eerst de overtocht gemaakt naar Meerzorg en vandaar uit was het 20 kilometer fietsen naar Fort Nieuw-Amsterdam.

Fietspaden kennen ze hier trouwens niet, sporadisch verschijnt er een keer een bordje met fietspad, maar daar blijft het ook bij. Uitgezette fietsroutes zijn er even min. Dus het is vooral zelf maar uitzoeken hoe je er komt. De wegen die wij afgelegd hebben, varieerden van hobbelige verharde wegen tot zandpaden. Maar uiteindelijk was het goed te doen, ondanks de brandende zon in onze nek. Bij Nieuw-Amsterdam hebben we het museumpje bekeken, waarnaar we zijn doorgefietst naar Marienburg. Deze plaats beschikte vroeger over een suikerrietfabriek, die nu niet meer in functie is. Op de plek van de fabriek, die helemaal vergaan is, hebben wij een rondleiding gekregen. Erg interessant, maar toch vreemd om te zien dat het niet op een betere manier onderhouden is, danwel is opgeruimd. Naar Marienburg hebben wij de overtocht gemaakt naar Frederiksdorp, eveneens een oude plantage. De bedoeling was om hier te overnachten, maar het bleek toch niet de plek te zijn, dat wij dachten dat het was, dus zijn we door gefietst naar Kronenburg om daar per bootje naar Alkmaar te gaan. Hier hebben we uiteindelijk overnacht bij een kindertehuis. Dit tehuis verhuurt kamers, naar ons idee zouden ze hier veel meer geld mee kunnen verdienen door ook reclame te maken, maar goed.
Na de overnachting in Alkmaar zijn we teruggekeerd via Tamanredjo naar Meerzorg en uiteindelijk Paramaribo.
Tijdens onze fietstocht zijn we veel armoede tegenkomen. Het is onvoorstelbaar dat mensen zo wonen, in een klein houten huisje. Het is overigens niet alleen armoede. Tussen al deze huisjes staan villa’s – een vreemde combinatie. De omgeving was trouwens super mooi. Bijzondere bloemen, heel veel palmbomen, en andere exotische planten en natuurlijke de nodige dieren. De vreemdste, maar wel mooie vogels. En veel hagedissen.

Hangmat gekocht!!!

Afgelopen zaterdag liep ons shopdagje anders dan gepland (zat. Maart). Daarom zijn we maandag in de herkansing gegaan. Bij de Jeruzalem Bazaar hebben wij allebei een tweepersoons hangmat gekocht en later hebben wij ons allebei teenslippers cadeau gedaan. De hangmat ligt echt super! Het is heel ontspannend om een beetje heen en weer te zwaaien. Dit is onze nieuwe favoriete bezigheid op de momenten dat we bij ons huisje te vinden zijn!

Vandaag (donderdag 15 maart 2007) hebben we kunnen regelen dat we toch langer kunnen blijven in ons appartementje en dus niet hoeven te verhuizen naar de andere buurt J Alle brieven en kaartjes die jullie mij willen sturen, kunnen vanaf nu verzonden worden naar: Aukalaan 2, Paramaribo, Suriname (aan postcodes doen ze hier niet).

De eerste week

Zit je eindelijk weer een keertje in een internetcafe kom je erachter dat het hele verhaal dat je al eerder op de laptop getypt had, niet compleet op je usb staat... daarom nu in het kort even wat ik zoal gedaan heb.

Suzanne en ik beschikken nu over fietsen. Vanmiddag gaan we onze tijdelijke fietsen omruilen voor anderen die we de rest van de stage gaan gebruiken. Morgen gaan we onze fietsen meteen goed uitproberen door een fietstocht te maken door het Crommewijne district. Dit is langs allemaal plantages.

Gisteren zijn we naar de familie Koelfat geweest - kennissen van Suzanne. Dit is een hindoestaanse familie die ons zeer gastvrij heeft ontvangen. Zo hebben we ondermeer een rondleiding gekregen over hun boerderijtje en werden we helemaal volgestopt met eten en drinken. Heerlijke roti gegeten en ik heb voor het eerst een kokosnoot gegeten en gedronken! Best nog wel lekker. Wat ik vooral heel speciaal vind, is dat we gisteren door mensen die op bezoek waren bij de familie, werden uitgenodigd om naar hun bruiloft te komen. Dus 7 april hebben wij een hindoestaanse trouwerij. Nu maar hopen dat we dan niet moeten werken...

Het koken hier gaat ons steeds beter af. Het is wel moeilijk om een beetje lekkere combinaties te maken van de de producten die hier te vinden zijn. Het aanbod van winkels is allemaal hetzelfde doordat ze allemaal in handen zijn van Chinezen (die overigens geen Engels of Nederlands spreken). Maar zoals gezegd het gaat beter. Laatste hebben we al een keer kousenband met rode garnaaltjes en rijst gegeten en al een keer kippenvleugeltjes met groeten, rijst en zoetzuur saus. Is al een stuk beter als je bedenkt dat de eerste maaltijd bestond uit rijst met knakworst, en champignons...

Als het goed is zijn er weer een paar foto's bij!