Goede vrij(e)dag

Een enkele persoon is te vinden op de uitgestorven straten in het centrum van Paramaribo. Het geeft de stad een treurige uitstraling. Vooral met de verpauperde gebouwen op de achtergrond. het is vreemd om de anders zo drukke stad op deze manier te zien. Zelfs een groot deel van de ' altijd open' winkeltjes van de Chinezen zijn dicht. Richting de Waterkant (de boulevard van Paramaribo) wordt het drukker. Hier is het echt heerlijk zitten. In de zon, uitzicht over de Surinamerivier en een verfrissend briesje.

Waterkant
Oude mannetjes zijn aan het genieten en bediscussieren van alles en dat allemaal onder het genot van een djogo. Op de achtergrond klinkt gemoedelijk Latijns-Amerikaanse muziek, zodat de sfeer helemaal compleet is. Op de Surinamerivier vaart geregeld een korjaal voorbij, onderweg naar Meerzorg en weer terug of terugkomend van een ochtend vissen.
De groep mannetjes wordt steeds groter, ze zijn het middelpunt van het terras. Om hen heen hangen jonge reggaemannen die graag iets willen verkopen. Zo ook Samuel, hij heeft zijn handen vol met gekopieerde dvd's en kralenkettingen. Opdringerig is hij gelukkig niet. In rustig Engels babbelt hij met ons over God en zijn geboorteland Brits-Guyana en dat zonder over zijn handeltje te beginnen. Na de nodige complimenten verlaat hij ons weer en kan er weer genoten worden van de mensen om ons heen. Maar ook van de voorbijkomende dieren. Zoals de leguaan, die als hij stil zit, zijn staart mooi de lucht in laat krullen of de ' oerhollandse' duiven op de Waterkant.

Wanneer ik even voor me uit zit te staren, zwaait een van de oude mannetjes naar mij en vraagt of wij stagiaires zijn. Dat heeft hij goed gezien. Ondertussen maken de andere mannen zich druk over de djogo die alweer op is. Een van hen gaat nieuwe halen bij de dames achter de 'bar'. Een bar waar ook allerlei soorten eten gehaald kan worden. Met als specialiteit de bami en de nasi. Vanavond gaan we dit zelf maar eens uitproberen. Eerst moet er op deze Goede Vrijdag gewerkt worden.

De foto's en de tekst die ik al eerder geschreven had over de Konverjarie bazaar en de Paasconference volgen later. De pc waar ik nu achter zit heeft namelijk een beveiligde usb-poort en helaas ik heb de code niet...

Kaartjes!

Het werd voor Suzanne en mij al een groot vraagteken hoe het toch mogelijk was dat de kaartjes die voor mijn verjaardag op de post waren gedaan nog steeds niet waren aangekomen. Gisteravond kreeg ik antwoord op onze ‘ prangende’ vraag. Wat is nu het geval: Ik woon aan de Aukalaan en nu is er in Paramarbio ook nog een Aukestraat en daar is al onze post bezorgd. De schoondochter van de bewoonster van Aukestraat 2 was zo aardig om de kaartjes even langs te brengen! Dus het kaartje van mijn ouders, van Marye en Peter, Hans en Gea en van Rianne heb ik ontvangen!

5 april

Vandaag ben ik samen met Pieter de straat opgeweest om de reacties van Surinamers te peilen over de mogelijke onstabieliteit in het land. Dit alles in het kader van Pasen. Het viel me reuzemee hoe gemakkelijk mensen een reactie geven ook al zeggen ze van te voren dat ze geen tijd hebben en niet in de krant willen. Het is trouwens wel eventjes zoeken voordat je echt bruikbare reacties hebt.
Wat ook erg interressant is, zijn de verhalen die je vaak cadeau krijgt als je mensen aanspreekt. Zo ontmoeten we een oud-brandweerman die vroeger als eerste ter plekke was bij het vliegtuigongeluk in - ik geloof 1978 - bij Zanderij.

Mijn stage bevalt tot nu toe prima. Elke dag heeft er van mij nog een bericht in de krant gestaan. Waarschijnlijk komt dit omdat de krant te maken heeft met onderbezetting. Zo wordt de eindredactie gedaan door 1 persoon, waar er eigenlijk 5 nodig zijn. Pieter vertelde mij dat het probleem straks nog groter gaat worden wanneer redacteuren stoppen met werken of van baan veranderen. Maar op zich heeft de onderbezetting voor Suzanne en mij nu waarschijnlijk alleen maar voordelen. Wie weet waar we allemaal nog komen. Ik heb in elk geval sinds dinsdag een perskaart (!!!) dus nu kan ik overal naar binnen (mits ik netjes gekleed ben).

Woensdag 4 april

De update komt iets later dan de bedoeling was, maar hier is ie dan toch. Het artikel dat Suzanne en ik op onze eerste stagedag geschreven hebben, stond de volgende dag inderdaad in de krant. Onaangepast! Mijn tweede artikel is ook gepubliceerd.
Als je een artikel wilt lezen dan kun je deze vinden op de site van de Ware Tijd. www.dwtonline.com. Je moet je dan wel registreren..., dus ik zal binnenkort wel even een aantal artikelen op mijn blog plaatsen zodat registratie niet nodig is.

De vorige keer had ik het erover dat de werktijden bekend zijn. Vandaag ben ik weer iets wijzer geworden. Suzanne en ik moeten om het weekend werken, helaas hebben we dan geen vrije dagen door de week ter compensatie. Aankomend weekend, het paasweekend, staat voor mij waarschijnlijk ook in het teken van stagelopen. Gelukkig ben ik vrijdag wel vrij, jammer is alleen dat Suzanne dan moet werken (zij is aanstaande donderdag en maandag vrij). We hebben al aangegeven dat wij in het vervolg graag tegelijkertijd vrij willen zodat we in de weekenden nog wel iets kunnen gaan ondernemen.
In het kader van het paasweekend heb ik net een paasbrood gekregen, dat wordt lekker smullen dit weekend!

Alvast fijne paasdagen allemaal!

Stagedag 1 (2 april)

Het eerste artikel is geschreven. Er is kennisgemaakt met onze nieuwe collega's. De werktijden zijn bekend en de redacties zijn onderling verdeeld. Ik ga voor de binnenlandpagina werken en Suzanne voorlopig voor de cultuurpagina (tot de andere stageloper Pieter, die nu in het binnenland zit (ik ben jaloers) klaar is met zijn stage). Daarna kijken we verder.

Het eerste artikel heb ik samen met Suzanne geschreven en gaat over een Tutor Schooldag die vandaag werd gehouden. Ongeveer 250 kinderen hebben vandaag een certificaat gekregen omdat ze een jaar lang andere kinderen hebben geholpen met het leren lezen. Het is nu nog afwachten wat de eindredactie met ons artikel gaat doen en of het dus geplaatst wordt... morgen horen jullie meer!

Zondag 1 april: Laatste vakantiedag...

Op onze laatste vakantiedag werden Suzanne en ik onderweg naar het Suriname Museum overvallen door een enorme plensbui. Het is jammer dat het niet lukt om filmpjes op de site te plaatsen anders kon ik jullie laten zien hoe een regenbui in Suriname er aan toe gaat. En ik zweer het je, je zult nooit meer klagen over de regen in Nederland ;-)

Het Suriname Museum zelf was zeker een bezoekje waard. Vooral de verhalen over Susannah de Plessis en alles over de plantages. Meer informatie volgt als ik meer tijd heb.

De zondagmiddag hebben Suzanne en ik doorgebracht bij ’t Vat waar we onze vakantie hebben afgesloten met een lekker drankje. Jammer dat de vakantie nu al om is, maar aan de andere kant is het ook wel lekker om vanaf morgen aan de slag te gaan bij De Ware Tijd. Ik ben heel benieuwd wat mij allemaal te wachten staat!

Zaterdag 31 maart: De Dijk

Het is wat met die fietsen van Cardy. Eerst Suzanne die problemen heeft met het licht. Nu ik met een lekke band. Dus voor de zoveelste keer staan we bij Cardy fietsenverhuur. Gelukkig krijg ik snel een nieuwe fiets mee en kan ik weer lekker door de stad manoeuvreren.

’s Middags hebben we voor het eerst in Paramaribo zelf een zwembad opgezocht. Samen met onze huisgenote Jolien zijn we naar Vos geweest om te zwemmen. Op zich heerlijk, alleen jammer dat er alleen maar stagiaires rondhangen. Waar zijn in vredesnaam de Surinamers?

Na het zwemmen zijn we naar de V-tunnel gegaan om daar een gratis concert bij te wonen van De Dijk. Deze band heeft o.a. in Suriname en op de Nederlandse Antillen een aantal try-outs voordat de tour in Nederland begint. Dus Marijke aanstaande vrijdag naar De Dijk want dan zijn ze op Curaçao!